Kinderen Zevenster bezoeken de Klimop

Kinderen Zevenster bezoeken de Klimop

Hoofddorp, 16 oktober 2017

Beste ouders van de Klimop,

U ziet ze vast wel eens rijden door Hoofddorp; de blauwe en witte busjes met daarop ‘Jij en Ik’  geschreven of het logo van ‘Ons Tweede Thuis’.De mensen of kinderen die daarin vervoerd worden, zijn meestal op weg van huis naar hun dagbesteding of andersom. Zo ook de kinderen van Kinderdienstencentrum De Zevenster.
De Zevenster maakt deel uit van Stichting Ons Tweede Thuis, een stichting die zich inzet voor mensen die bijzondere zorg nodig hebben. Dat doen ze door middel van woon-initiatieven, ondersteuning bij werk, re-integratie, dagbesteding, advies en hulp aan huis.
Op de Zevenster worden dagelijks kinderen van 0-18 jaar opgevangen die een ontwikkelingsachterstand of meervoudige beperking hebben. Het is een veilige plek om te spelen, leren en ontwikkelen. Er zijn zeven groepen waar in totaal zo’n 50 kinderen terecht kunnen.

Over het algemeen worden al deze kinderen naar volle tevredenheid van de ouders en de kinderen zelf opgevangen en verzorgd. Maar, er is ook een flink aantal van deze kinderen dat eigenlijk tussen al die ‘lotgenoten’ te weinig uitdaging, stimulering en motivatie vindt om optimaal te kunnen ontwikkelen. Als je de hele dag tussen kinderen zit die niet kunnen praten, dan is de kans klein dat je daar zelf wel toe uitgedaagd wordt. Als de kinderen om je heen weinig bewegen, stimuleert dat jou waarschijnlijk ook niet om in beweging te komen.
Daarnaast is het eigenlijk vreemd dat deze kinderen zo onzichtbaar zijn in onze omgeving. Je ziet die busjes wel rijden, maar wie zitten er eigenlijk in? Waarom zitten die kinderen zo ‘verstopt’?
Heel in het kort samengevat zijn dit de twee belangrijkste redenen waarom Stichting Meer Primair en Stichting Ons Tweede Thuis hebben besloten om hun ‘eigen’ kinderen naar elkaar toe te brengen. Laat ze met elkaar in contact komen en van elkaar leren en ervaren.  Laat de kinderen van de Zevenster ervaren, genieten en leren van geluiden en lawaai, drukte en beweging. En laat de kinderen van de Klimop zien dat het leven zomaar anders kan of had kunnen lopen, maar dat dat niet betekent dat je er niet bij hoort. Laat hen zien en ervaren hoe bijzonder deze kinderen zijn en laat ze leren dat ze er gewoon bij horen. Kortom; laat ze elkaar ontmoeten en van elkaar leren.

Hoe gaan we dit doen? Heel simpel; door een aantal van de kinderen van de Zevenster de school in te halen. De leerkrachten hebben momenten uitgekozen waarop ze hun deuren open zetten, dus waarop de Zevenster-kinderen 1-op-1 begeleid in de klas erbij mogen komen zitten, mogen komen ervaren. Denk daarbij aan een muziekles, een voorlees-moment of een gymles. Uiteraard zonder dat dit ten koste gaat van de aandacht voor de Klimop-kinderen, van de rust in de klas of van de effectieve les-tijd. Ook zullen tijdens het buitenspelen Zevenster-kinderen op het schoolplein komen mee-spelen. Soms betekent dat dat kinderen van de Zevenster door Klimop-kinderen in hun rolstoel zullen worden rondgesjeesd;). Soms zal een kind vooral het meest genieten om van een afstandje toe te kijken. Op deze manier zullen er regelmatig een paar kinderen van de Zevenster bij ons op school op bezoek komen. Soms voor een deel van de les, soms maar voor heel even.

Natuurlijk zullen deze bezoekjes, die volgens een vast schema zijn afgesproken, de eerste paar keer wat spannend zijn. Maar uiteraad zijn er ook hele goede afspraken gemaakt waarbij de leerkracht of begeleider met één vooraf afgesproken signaal het bezoek kan beëindigen. Ongetwijfeld zal het de leerkracht echter tóch soms niet uitkomen, zo’n bezoekje. En ongetwijfeld zal een Zevenster-kind het ook wel eens te druk of te lastig vinden, of ziek zijn. De lijnen zullen kort en flexibel zijn en de rust in school staat altijd voorop.

Voorafgaand aan de start van dit project zullen alle kinderen over het plan worden geïnformeerd.  Van zeer dichtbij zal vervolgens worden gemonitord of het project gaat werken, of het voor beide ‘partijen’ prettig en werkbaar blijft, of het voor álle betrokkenen (kinderen, leerkrachten, begeleiders, ouders) een meerwaarde oplevert.
Wij zijn er van overtuigd dat we met dit project niet alleen bijdragen aan het bevorderen van Sociale Integratie binnen onze gemeente; we zien vooral een win-win-situatie voor alle betrokken kinderen. We hopen dat ook u als ouder snel zult ervaren welke positieve effecten er door dit project zullen optreden.

Als u ook wilt laten zien hoe welkom de kinderen van de Zevenster zijn bij ons op school, dan nodigen we u van harte uit om op maandag 30 oktober 2017 van 11.00 – 11.30 uur aanwezig te zijn bij de officiële Kick Off van ons project ‘Deuren open voor de Zevenster’! Vertegenwoordigers van beide stichtingen zullen kort spreken en de kinderen van de Klimop heten vervolgens op eigen wijze de Zevenster-kinderen welkom.

Met vriendelijke groet,
Antoine Peters, Directeur RKBS de Klimop

Heel graag stellen wel alvast twee van de Zevenster-kinderen aan u voor;

Hallo ik ben Adam. Ik ben 5 jaar en zit op de groep de Klavertjes.

Op de groep de Klavertjes ben ik de beste zanger tijdens het kringmoment. Ik hou erg van liedjes zingen, knuffelen en dansen. Na het kringmoment spelen we op de hal of buiten, daarna gaan we aan tafel werken, net als jullie. We maken puzzels, we oefenen  de kleuren en rijgen  kralen. Ik zou het super leuk vinden om bij jullie op school mee te doen omdat ik graag contact maak met andere mensen, ik hou van nieuwe uitdagingen en ben erg  sociaal.

 

Dus tot snel, groetjes Adam

Hoi allemaal!

Er is mij gevraagd een kort stukje over mezelf te schrijven, en dat vind ik een hele eer! Ik ben Xanthe van Tol en ik ben 10 jaar. Samen met mijn papa, mama, zusje en broertje woon ik in Badhoevedorp. Al 7 jaar ga ik met veel plezier naar de Zevenster. Toch vind ik het ook heel leuk om met kinderen van een ‘gewone’ school om te gaan. Zeker omdat ik sinds een paar maanden een spraakcomputer heb die ik met mijn ogen leer besturen (klinkt heel moeilijk, en dat is het ook wel hoor!) en daarmee nóg meer wil gaan leren. Ik kan dus niet praten met mijn mond, maar ik begrijp wel heel veel.  Als je mij straks tegenkomt op school, zeg je dan even ‘hoi!’ en wacht je dan even zodat ik je goed aan kan kijken? Dat kost mij wat meer moeite en daar heb ik dus meer tijd voor nodig dan de meeste andere kinderen. Maar het is voor mij wel heel belangrijk!

Ik hoop jullie allemaal een keer te ontmoeten en heb er erg veel zin in.

Groetjes, Xanthe